Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Ευτυχια

Ξυπναμε και φορωντας οτι πιο φωτεινο και χαρουμενο εχουμε, διασχιζουμε τους δρομους.
Ο ηχος απο τις κορνες των αυτοκινητων και των γυναικειων τακουνιων δημιουργουν μια ιδιαιτερη μελωδια.
Γρηγορα ξεκιναει και ο χορος των φυλλων και εμεις συμμετεχουμε χοροπηδωντας οσο πιο ψηλα μπορουμε.
Και ενω ακομα περπαταμε,θα χαμογελασουμε σε οτι πιο συνηθισμενο και ομορφο υπαρχει,οπως ενα παιδικο προσωπο ή ενα ζεστο φιλι  δυο ερωτευμενων.
Η μυρωδια απο  το γιασεμι ενος παλιου σπιτιου  θα περασει μεχρι και στα σωθικα μας.
Και οταν βραδυασει αγκαλια με μια παρεα θα κοιταμε τα αστρα κανοντας ευχες.
Σιγα-σιγα θα κλεισουμε τα ματια μας παρακαλωντας η καθε μας μερα να ειναι ετσι. :)